In het woord bijzonder schuilen de woorden “bij” en “zonder”. Ouders willen het liefst zelf voor hun bijzondere kinderen zorgen en ook hun broertjes en zusjes daarbij betrekken. Maar ouders moeten er ook zijn voor de andere kinderen van het gezin en dat kan alleen maar als zij de zorg voor hun bijzondere kinderen delen met professionals. 

In Etten-Leur heeft een groep ouders van verstandelijk gehandicapte kinderen het initiatief genomen om een nieuw woonproject op te zetten. In dit bijzondere Wooninitiatief wilde zij hun kinderen laten gaan samenwonen op een fijne, beschutte plek.

De individuele behoeften van de 5 kinderen zijn omgezet in een gezamenlijk programma van eisen voor de groep en dit is geprojecteerd op een bestaand leegstaand gebouw. Er is gekozen voor het ketelhuis op het terrein van de zusters Franciscanessen en dit plan is aangeboden aan de eigenaar van het gebouw, Woonstichting Etten-Leur. Zij hadden (nog) geen plannen met het ketelhuis en zij vonden het interessant om te onderzoeken of dit plan te realiseren zou zijn binnen financiële kaders. Daarna is gekeken naar het bestemmingsplan en de (on)mogelijkheden voor wat betreft de exploitatie van de zorg. De gemeente, WEL, Avoord, de congregatie en de andere omwonenden stonden sympathiek tegenover het plan. De ouders hebben een zorgaanbieder gevonden met wie ze samen konden optrekken en die zorg gaat leveren in het wooninitiatief.

Amarant gaat op kleinschalige wijze zorg leveren.

Om een sluitende begroting voor 24 uurs zorg te hebben is het nodig om de groep uit te breiden en de resterende ruimte in het ketelhuis te benutten voor 3 zorgappartementen. In de appartementen gaan cliënten wonen met een redelijke mate van zelfstandigheid en planbare zorg. Zij kunnen aanleunen op de zorg die in huis aanwezig is. De initiatiefnemers hebben zich verenigd in de oudervereniging Bijzonder. Bijzonder wonen is wonen met mogelijkheden in de directe nabijheid, met diverse zorgvragen in een beschutte omgeving. Dat is het concept.